Koffietijd
Koffie is voor mij een primaire levensbehoefte. Omdat het gezonder zou zijn om niet te veel koffie te drinken, heb ik mijn koffieverbruik teruggebracht van 15 koppen naar hooguit 3 koppen per dag. De verminderde kwantiteit heb ik gecompenseerd met kwaliteit. Ik heb een hoogwaardige koffieautomaat gekocht en ik besteed net zo veel tijd en aandacht aan het kopen van de bonen als aan het aanvullen van mijn wijnvoorraad.
Van de week was het crisis bij ons thuis. Mijn koffieautomaat weigerde dienst. Na ongeloof en frustratie kwam ik in actie. Ik zocht de handleiding en bestudeerde het boekwerk van zeker 120 pagina’s. Het hoofdstuk ‘Storingen’ was uitgebreid, maar uiteindelijk vond ik het probleem. Het interne filter moest schoongemaakt worden. De beschrijving van de handelingen die ik daarvoor moest nemen, maakte mij als technisch onbenul wanhopig. De woorden van mijn vader ‘Had ik maar meer in jouw klusvaardigheid geïnvesteerd’ schoten door mijn gedachte terwijl ik van wanhoop een oerkreet slaakte.
Pim, mijn 12-jarige zoon, had dit tafereel kennelijk al een tijdje gadegeslagen. Hij vroeg me wat ik aan het doen was. Nadat ik hem dat had uitgelegd, zei hij: ‘Maar dan zoek je toch gewoon even op YouTube een instructiefilmpje.’. Omdat ik geen andere optie meer zag, heb ik dat gedaan. Tot mijn grote verwondering was er inderdaad een instructiefilmpje voor het verwisselen van het interne filter in ons apparaat. Binnen een kwartier was de klus geklaard en was mijn testosteronspiegel als ware klusser fors gestegen.
Als volwassene zijn we zo vaak bezig onze kinderen iets te leren, dat we bijna vergeten dat we ook van ze kunnen leren. Het gemak waarmee zij omgaan met nieuwe technologie en nieuwe media is jaloersmakend. Een generatiekloof tekent zich af. Als mijn ouders vroeger in een vreemde stad uit eten gingen, dan zochten ze in de Gouden Gids een restaurant uit. Velen van mijn generatie gaan googelen, of checken op IENS of Lekker hoe anderen een restaurant waarderen. Onze jeugd doet dat niet. Ze twitteren hun vraag met #durftevragen en binnen een minuut hebben ze antwoord.
Als we beseffen hoe anders de toekomstige generatie met informatie omgaat, dan begrijpen we ook dat ons onderwijs aan verandering toe is. Nu nog zie ik docenten vaak met een schoenendoos (waarom is dat toch altijd een schoenendoos?) bij de deur van het klaslokaal staan om de leerlingen hun smartphone in te laten leveren. Die leiden immers maar af van de les. We moeten dat omkeren. We moeten gebruik maken van de smartphones om de jeugd te bereiken en ze via deze apparaten te laten leren. ‘The Future of Mobile Learning’ is zo inspirerend omdat het laat zien dat terwijl wij ons druk maken over smartphones de volgende innovatie er al aankomt. Een innovatie die mobiel leren nog beter en gemakkelijker maakt. Hopelijk zetten die innovaties in de toekomst ook nog mobiel een straffe espresso.
Raymond van Kerkvoorden
